Zle standardy w rachunkowosci blog 889

Minimalizm w modzie rzadko bywa czysty jak szkło. Zwykle jest to efekt dziesiątek decyzji podjętych na zimno, w liczbach i w milimetrach, a dopiero potem ubranie zaczyna wyglądać na proste. Giorgio Armani opanował tę sztukę do tego stopnia, że przez lata wiele osób kojarzy jego nazwisko z jednym słowem: elegancja. Nie ta krzykliwa, wieczorowa, którą da się wyczuć z ulicy. Raczej ta codzienna, spokojna, która działa wtedy, gdy ruch jest szybki, a czas krótki. Armani nie s

Andrew Carnegie kojarzy się wielu osobom z epoką fabryk, kolei i wielkich fortun. Mnie jednak najbardziej porusza w nim coś, co brzmi zaskakująco blisko codzienności: przekonanie, że pieniądze nie są celem samym w sobie, tylko narzędziem. I że im więcej ktoś ma, tym bardziej rośnie odpowiedzialność za to, co zrobi z nadmiarem. Carnegie nie obiecywał, że podział bogactwa rozwiąże wszelkie problemy. On po prostu upierał się, że pozostawienie całej „nadwyżki” w rękach jednej o

Kiedy dziś patrzy się na LVMH, łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że to musiała być prosta droga. Że luksus „po prostu rośnie”, a przewaga bierze się z talentu do marketingu. W praktyce historia Bernarda Arnaulta wygląda jak serię precyzyjnych wyborów w warunkach, w których nikt rozsądny nie chciał stawiać wszystkiego naraz. To opowieść o przejmowaniu kontroli wtedy, gdy inni widzieli tylko ryzyko, o chłodnym zarządzaniu portfelem marek i o budowaniu kultury, w której jakość n

Są ludzie, którzy wygrywają wprost, bez zadyszki. A są tacy, którzy podchodzą do życia jak do serii eksperymentów: próbują, czasem palą na panewce, zbierają dane, poprawiają kurs i wracają na pokład z jeszcze większą energią. Richard Branson należy właśnie do tej drugiej szkoły. Nie chodzi o to, że porażka jest dla niego miła. Chodzi o to, że porażkę traktuje jak koszt prowadzenia gry, a nie dowód, że jest się skazanym na przegraną. To podejście działa, bo jest praktyczn

W odwadze w podejmowaniu decyzji jest coś, co mnie zawsze uspokaja i jednocześnie wkurza, jeśli patrzę na to zbyt romantycznie. Spokój bierze się stąd, że odwaga nie musi oznaczać skoku w ciemność. Może oznaczać wybór kierunku w warunkach niepewności, ale z jakąś rozsądną podstawą: danymi, rozmowami, własnym osądem i świadomością kosztów. A wkurzenie pojawia się, gdy ktoś mówi o odwadze tak, jakby była jednorazowym aktem. Jakby wystarczyło „przełamać się” i potem już zaw